wpe34888eb.png
wpf465434a_0f.jpg
wpaa8c72db.png
wp17722a94.png
wpf6140ce4.png
wp17722a94.png
De meest voorkomende vormen van kanker.
wp1554e56e_0f.jpg
Ziekte
Behandeling
wpd0feecb5.png
Diagnose: kanker!
Onderzoek











wp75d25fad.png
wp6fccfd57.png
wpcf413b33.png

Deze ziekte komt voor bij vrouwen van alle leeftijden, maar vooral bij vrouwen tussen de 30 en 50 jaar en bij vrouwen tussen de 65 en 85 jaar.

Baarmoederhalskanker

 

Baarmoederhalskanker ontstaat uit cellen in het slijmvlies op de grens van de baarmoederhals en de baarmoedermond. Dat proces gaat heel langzaam: tussen het allereerste begin en het uiteindelijk ontstaan van baarmoederhalskanker kan wel 10-15 jaar liggen.

In het begin ontwikkelt zich een aantal afwijkende cellen. Bij toename van deze afwijkende cellen ontstaat een voorstadium van baarmoederhalskanker. Als dit niet wordt behandeld, ontstaat uiteindelijk baarmoederhalskanker.

wp5cf8f2bd.png

Uitzaaiingen

Baarmoederhalskanker kan doorgroeien:

- in de onderliggende spierlaag

 - naar de vagina of baarmoeder

 - naar omringende weefsels (zoals blaas of endeldarm)

Als de tumor doorgroeit, kunnen tumorcellen losraken.

Die verspreiden zich door het lichaam, vooral via het

lymfestelsel. Zo ontstaan uitzaaiingen elders in het

lichaam. Verspreiding via het bloed treedt minder vaak

op en meestal in een later stadium. Dan ontstaan uitzaaiingen in bijvoorbeeld de longen, de botten of de lever.

 

Stadia

Er zijn 4 stadia bij baarmoederhalskanker:

- stadium I: de tumor beperkt zich tot de baarmoederhals.

 - stadium II: de tumor is doorgegroeid tot in het

steunweefsel of het bovenste deel van de vagina.

 - stadium III: de tumor is verder doorgegroeid tot aan de

bekkenwand of in het onderste deel van de vagina.

 - stadium IV: de tumor is buiten het bekken gegroeid of

doorgegroeid in de blaas of in de endeldarm. Ook bij

uitzaaiingen in bijvoorbeeld longen of botten gaat het om stadium IV.

Klachten

 

Veranderingen aan de cellen van de baarmoederhals geven niet gelijk klachten. Het eerste verschijnsel van baarmoederhalskanker is meestal een ongewone, bloederige afscheiding. Het hoeft niet altijd een echt duidelijke bloeding te zijn. Een beetje bloedverlies geeft al een bruinige afscheiding. Soms zijn het alleen maar wat bruine veegjes.

 

Ongewone bloeding

Een ongewone bloeding kan zijn:

- een contactbloeding: er kan een bloeding optreden tijdens of vlak na geslachtsgemeenschap. Een gezwel kan gaan bloeden door de geslachtsgemeenschap.

Bij vrouwen die de pil gebruiken komen ook contactbloedingen voor, zonder dat er afwijkingen aan de baarmoedermond zijn.

 - een bloeding of wat bloederige afscheiding tussen 2 menstruaties in.

 - een bloeding na de overgang. Als een vrouw ongeveer 1 jaar niet meer ongesteld is geweest, is zo'n bloeding geen gewone ongesteldheid.

 

Advies

Voor alle ongewone bloedingen geldt: laat u onderzoeken door de huisarts.

 

Onderzoek

Uw huisarts zal u eerst lichamelijk onderzoeken. Als hij vermoedt dat u baarmoederhalskanker heeft, stuurt hij u door naar een specialist.

De specialist zal u uitgebreider onderzoeken.

 

De volgende onderzoeken kunnen plaatsvinden:

- lichamelijk onderzoek: uitwendig van de buik, inwendig via de vagina.

 - uitstrijkje: bij klachten of bij het bevolkingsonderzoek op baarmoederhalskanker zal de arts een uitstrijkje maken. Er worden cellen afgenomen van het slijmvlies op de grens van baarmoederhals en baarmoedermond.

 - colposcopie: nauwkeurig bekijken van de baarmoedermond met een sterk vergrotende loep (colposcoop). Zo nodig kan de arts een stukje weefsel wegnemen:

 - biopsie: het wegnemen van een stukje weefsel voor nader onderzoek.

 

Verder onderzoek

Als de diagnose baarmoederhalskanker is gesteld, kan verder onderzoek nodig zijn om vast te stellen hoe ver de ziekte is gevorderd:

 

- inwendig onderzoek onder narcose: uitgebreider inwendig onderzoek, soms gecombineerd met een cystoscopie (bekijken binnenkant blaas) en rectoscopie (bekijken binnenzijde laatste deel dikkedarm).

 - röntgenfoto van de longen.

 - echografie van de nieren: het in beeld brengen van de nieren met behulp van geluidsgolven.

 - CT-scan: het maken van detailfoto's met röntgenstralen en een computer.

 - MRI: onderzoek dat met behulp van magneetvelden, radiogolven en een computer dwarsdoorsnedes van het lichaam zichtbaar maakt.

Baarmoederhalskanker